تبلیغات
دیجیتال - مطالب مرداد 1397

از نظر تشکیلات ، یکی از مهم ترین ارکان هر شرکت تجاری هیئت مدیره آن شرکت است. مجمع عمومی هم به علت کثرت اعضا و هم به علت عدم آگاهی و تخصص و وقت کافی برای اداره شرکت ، نمی تواند مدیریت شرکت را به عهده داشته باشد. بنابراین معقول و منطقی است که اعضای شرکت چند نفر را به عنوان مدیر انتخاب کنند تا آن ها به نمایندگی صاحبان شرکت را اداره کنند.


هیئت مدیره هر شرکت در پیشرفت و توسعه و همچنین در عقب ماندگی و ورشکستگی شرکت نقش اساسی دارد. اگر هیئت مدیره ار افراد مطلع، کاردان ، مدیر و درستکار ترکیب شده باشد شرکا می تواند در مسیر درست و مطمئنی حرکت کند، در غیر این صورت سرنوشت امید بخشی در انتظار آن نخواهد بود.

    صلاحیت و شرایط مدیران

با توجه به اهمیت نقش هیات مدیره در وضعت شرکت های تجاری ، قانون شرایطی را برای عضویت در آن در نظر گرفته است که این شرایط را باید در دو دسته تقسیم کرد. شرایط مثبت و شرایط کیفی
الف) شرایط مثبت
منظور از شرایط مثبت شرایطی است که باید با وجود آن شرایط، مدیر انتخاب و انجام وظیفه کند . این شرایط به شرح ذیل است :
_ اعضای هیات مدیره باید لزوماَ از بین صاحبان سهام شرکت به وسیله مجمع عمومی موسس ( برای اولین بار ) و سپس مجمع عمومی عادی انتخاب گردند.
_ عده اعضای هیات مدیره در شرکت های سهامی عام نباید از پنج نفر کمتر باشد. اگر چه در شرکت های سهامی خاص حداقلی تعیین نشده ولی به منظور امکان رای گیری، معمولاَ از سه نفر کمتر نیست. باید یادآوری کرد که همیشه تعدادی نیز عضو علی البدل انتخاب می شود که جانشین اعضای اعلی غایب می گردند.
_ مدت مدیریت اعضای هیات مدیره طبق اساسنامه تعیین می شود، ولی این مدت از دو سال تجاوز نخواهد کرد و انتخاب مجدد آنان به این سمت بلامانع است.
_ مدیران، به منظور جبران خسارت وارده احتمالی از طرف آن ها به شرکت ، باید تعدادی از سهام شرکت را طبق اساسنامه ، خریداری و در صندوق شرکت تا خاتمه مدیریت خود تودیع کنند.
_ طبق ماده 88 لایحه اصلاحی، نحوه انتخاب هیئت مدیره باید به شکل ذیل باشد : تعداد آرای رای دهنده ضرب در عده مدیرانی که باید انتخاب شوند و حق رای هر رای دهنده برابر حاصل ضرب مذکور خواهد بود که به هر تعداد از مدیران که خواست می دهد. مثلاَ در صورتی که تعداد آرای یک شخص سه و تعداد مدیرانی که باید انتخاب شوند پنج تا باشد در این صورت حاصل ضرب آن می شود پانزده و شخص می تواند به هر ترتیب که دلش بخواهد آرای خود را به یک یا چند نفر از کاندیدهای هیئت مدیره بدهد.
_ اشخاص حقوقی نیز می توانند به عضویت هیئت مدیره انتخاب شوند ولی در این صورت باید یک نماینده از طرف خود برای حضور در جلسات معرفی کنند.
ب) شرایط منفی

اشخاص در صورتی می توانند به عضویت هیئت انتخاب شوند که فاقد اوصاف ذیل باشند :
1. محجورین و کسانی که حکم ورشکستگی آنان صادر شده باشد.
2. کسانی که به علت ارتکاب جنایات یا جنحه های ذیل به موجب حکم قطعی از حقوق اجتماعی کلاَ یا بعضاَ محروم شده باشند ( در مدت محرومیت ) : سرقت ، خیانت در امانت ، کلاهبرداری ، جنحه هایی که به موجب قانون در حکم خیانت در امانت یا کلاهبرداری شناخته شده است ، اختلاس، تدلیس، تصرف غیر قانونی در اموال عمومی .
در صورتی که شخصی، برخلاف مذکور به عضویت هیات مدیره شرکتی انتخاب شده باشد هز ذینفعی می تواند عزل مدیر مزبور را طبق تبصره ماده 111 لایحه اصلاحی از دادگاه صالح درخواست کند. حکم دادگاه در این مورد قطعی است.
3. اداره جلسات . طبق ماده 119 لایحه اصلاحی هیئت مدیره، در اولین جلسه خود از بین اشخاص حقیقی عضو هیئت ( نماینده شخص حقوقی، که شخص حقیقی است می تواند به ریاست یا نیابت ریاست انتخاب شوئد ) یک رئیس و یک نایب رئیس را برای مدت عضویت در هیئت مدیره، طبق اساسنامه برای اداره جلسات هیئت مدیره انتخاب خواهد کرد.
هیئت مدیره می تواند هر وقت بخواهد رئیس یا نایب رئیس هیئت مدیره را عزل کند.
رییس هیئت مدیره، علاوه بر دعوت و اداره جلسات هیئت مدیره، دعوت از صاحبان سهام را برای تشکیل مجامع عمومی به عهده دارد.
حد نصاب لازم برای تشکیل جلسات هیئت مدیره حضور بیش از نصف اعضای هیئت است و تصمیمات به اکثریت آرای حاضرین در جلسه اتخاذ خواهد شد.
اصولاَ ترتیب دعوت و تشکیل جلسات هیئت مدیره طبق اساسنامه است ولی در صورتی که از تاریخ تشکیل آخرین جلسه هیئت مدیره یک ماه گذشته باشد، حداقل یک سوم اعضای هیئت مدیره ، با ذکر دستور جلسه ، می توانند هیئت مدیره را دعوت کنند.
برای هر یک از جلسات هیئت مدبره باید صورتجلسه ای تنظیم شود . در مورد این صورتجلسه ذکر نکات ذیل ضروری است :
اولاَ : صورتجلسه باید به امضای اکثریت مدیران حاضر در جلسه برسد.
2. خلاصه ای از مذاکرات جلسه
3. تصمیمات اتخاذ شده با قید تاریخ
4. قید نظر مدیران مخالف با تمام یا بعضی از تصمیمات منخذه
در صورت عدم انجام وظایف رئیس به طور موقت، نایب رئیس وظایف او را به عهده خواهد گرفت.
4. اختیارات و وظایف مدیران
اختیارات و وظایف مدیران را به شرح ذیل مورد بررسی قرار می دهیم.
الف ) اختیارات . مدیران شرکت اصولاَ طبق ماده 118 لایحه اصلاحی " دارای اختیارات لازم برای اداره شرکت می باشند " با این حال مدیران شرکت دارای اختیارات ذیل نمی باشند :
اول : اتخاذ هر گونه تصمیم و اقدام بر خلاف مقررات قانونی
دوم : اتخاذ تصمیم در مواردی که خارج از موضوع شرکت باشد. ( مثلاَ موضوع شرکت خرید و فروش آهن است ولی هیئت مدیره اقدام به خرید طلا کند).
سوم ) اقداماتی که اساسنامه یا مجامع عمومی آن را منع کرده است ( مثلاَ ممکن است هیئت مدیره به موجب اساسنامه یا تصمیم مجمع عمومی شرکت از خرید و فروش اموال غیر منقول بدون تصویب مجمع عمومی ممنوع باشد ) .
باید یادآوری کرد که طبق قسمت اخیر ماده 118 لایحه اصلاحی " محدود کردن اختیارات مدیران در اساسنامه یا به موجب تصمیمات مجامع عمومی فقط از لحاظ روابط بین مدیران و صاحبان سهام معتبر بوده و در مقابل اشخاص ثالث بازل و کان لم یکن است ".
بنابراین ممنوعیت اخیر از نظر اشخاص ثالث اعتباری ندارد و در صورتی که متضرر شوند می توانند به مدیران برای جبران خسارت خود مراجعه کنند.
ب) وظایف. اگر چه اختیارات با توضیحی که گذشت، شامل وظایف هم می گردد با این حال منظور از وظایف، تکالیفی است که از طرف قانون صراحتاَ به عهده مدیران گذارده شده است. اگر چه این وظایف محدودیت ندارد ولی بنا بر تصریح قانونگذار، موارد ذیل را می توان جزو وظایف مدیران محسوب داست :
1. اعلام قبولی سمت خود بعد از انتخاب.
2. تودیع سهام تضمینی به منظور جبران خسارت احتمالی شرکت از طرف مدیر
3. رعایت مقررات قانونی در اجرای وظایف محوله
4. دعوت مجامع عمومی
5. شرکت در جلسات هیات مدیره
6. اجرای وظایف مربوطه به عنوان نمایندگی شرکت، به صورت دسته جمعی و انفرادی ( تگر وظیفه خاصی برای مدیر در نظر گرفته شده باشد )
7. تنظیم بیلان و حساب سود و زیان و دارایی شرکت و تقسیم سود طبق مقررات و همچنین تهیه خلاصه دارایی و قروض شرکت هر شش ماه یک بار، و تسلیم آن به بازرسان
8. سپردن اندوخته قانونی مقرر در حساب مربوطه
9. به طور کلی انجام وظایفی که به موجب قانون، مقررات اساسنامه ، یا مصوبات مجامع عمومی و یا عرف و عادت حاکم بر مدیریت شرکت ها به عهده مدیر گذارده شده است. 


کد اقتصادی حوزه مالیاتی جنوب

سه شنبه 30 مرداد 1397 12:01 ب.ظ

هر شرکت و یا موسسه بعد از اینکه به ثبت رسید و آگهی تأسیس آن صادر شد باید در دارایی تشکیل پرونده داده و برای اخذ کد اقتصادی اقدام نماید.کد اقتصادی شماره ای است 12 رقمی که برای اشخاص حقیقی و حقوقی که به تولید کالا و خدمات اشتغال دارند، وضع شده است. این کد جهت شناسایی شرکت در واحد مالیاتی استفاده می شود.بر این اساس، مطابق قانون مالیاتی تصویب شده، تمامی شرکت های ثبت شده جهت اخذ گواهی ارزش افزوده و ارائه گزارش های فصلی ملزم به اخذ کد اقتصادی می باشند.

    مدارک مورد نیاز جهت تعیین حوزه و اخذ کد اقتصادی

1-کپی مدارک ثبتی شرکت شامل اساسنامه ، اظهارنامه ، شرکتنامه ، تقاضانامه و آگهی تاسیس
2- روزنامه آخرین تغییرات شرکت ( در صورت وجود )
3- مدارک شناسایی اعضای هیات مدیره ( کپی برابر اصل شده ی شناسنامه و کارت ملی )
4- قبض تلفن و برق مربوط به آدرس و کد پستی شرکت
5- اجاره نامه یا سند مالکیت .در رابطه با اجاره نامه توجه به نکات ذیل حائز اهمیت است :
الف) اجاره نامه حتماَ بنام شرکت باشد.
ب) اجاره نامه حتماَ کد رهگیری داشته باشد .
ج) آدرس مندرج در اجاره نامه یا آدرس رسمی و ثبت شده شرکت یکسان باشد .
6- تکمیل دفترچه ثبت نام اشخاص حقوقی
7- اخذ گواهی امضاء صاحبان امضاء در دفتر خانه
8- پرداخت فیش حق تمبر ( 2 در هزار سرمایه شرکت )
9- مهر شرکت
ضمناَ به موجب قانون، آدرس شرکت می بایست آدرس واقعی بوده و ملک مورد نظر اداری یا تجاری باشد. در غیر این صورت شرکت تخلف قانونی مرتکب گردیده است و قابلیت تعیین حوزه مالیاتی و اخذ کد اقتصادی را نخواهد داشت .

    آدرس حوزه های مالیاتی جنوب تهران جهت تشکیل پرونده مالیاتی

خیابان آزادی ، خیابان دکتر هوشیار ، پلاک 67( حوزه مهندسین ) شماره تلفن : 66024420
خیابان پیروزی، خیابان شکوفه ، نبش خیابان سیرجان ، پلاک 242 ، ساختمان شکوفه ( حوزه مهندسین ) شماره تلفن : 33332515

    آدرس اداره کل حوزه ی مالیاتی جنوب شهر تهران جهت ارائه لوح فشرده گزارش صورت معاملات فصلی ( ماده 169 مکرر)

بلوار نواب، نبش بریانک شرقی، ساختمان نواب ، شماره تلفن : 55431246

    آدرس ادارات کل جنوب مالیاتی استان تهران

شهر ری، نرسیده به میدان شهرداری، جنب فروشگاه رفاه ،کوچه رفاه ، شماره تلفن : 55962992


هیأت مؤسس شرکت تعاون

پنجشنبه 25 مرداد 1397 11:06 ق.ظ

هیأت مؤسس شرکت تعاونی همان داوطلبان عضویت و مؤسسان شرکت تعاونی و کسانی هستند که برای اولین بار نیاز و احتیاج رسته، صنف و یا شغل و حرفه خود را برای تشکیل شرکت تعاونی احساس می کند.
• تشکیل و نحوه برگزاری مجمع هیأت مؤسس :

مجمع هیأت مؤسس یا مجمع مؤسس گردهمایی داوطلبان عضویت و تشکیل شرکت تعاونی است. جلسه ای که از داوطلبان و مؤسسان شرکت تعاونی منعقد می گردد و صحبت های که در آن جلسه از طرف موسسان بیان و تصمیماتی که در مجمع مذکور گرفته می شود باید صورتجلسه شود. صورتجلسه ی مذبور یکی از اسناد ثبت شرکت است که متعاقبا باید به وزارت تعاون ارائه شود؛ دعوت برای تشکیل جلسه مجمع هیأت موسس با هر وسیله معقول، هم ازطریق نشر آگهی در یکی از روزنامه های کثیرالانتشار(یا محلی) و هم از طریق چسباندن اعلامیه در معابر و تابلو اعلانات وهم از طریق تلفن و تلگرام قابل قبول است.
از طرف دیگر،جلسه هیأت موسس می تواند با حداقل دو عضو داوطلب عضویت تشکیل شرکت تعاونی برگزار شود. و تصمیم در مجمع مزبور با توجه به اصول حقوقی به نظر می رسد که با اکثریت آرای حاضرین قابل قبول باشد.
قبل از تشکیل جلسه، هیأت موسس باید به قدر کافی نسبت به تهیه و تکثیر اساسنامه پیشنهادی منطبق با خواست و مقاصد شرکت تعاونی اقدام نماید.

• دستور جلسه و نحوه اتخاذ تصمیمات در مجمع هیأت مؤسس :
مجمع باید موضوعات ذیل را در جلسه مطرح و پس از تبادل نظر و مذاکرات همه جانبه نسبت به آنها اتخاذ تصمیم کند :
1. هیأت موسس باید در مجمع، برابر با بند الف ماده 2 آیین نامه اجرایی قانون بخش تعاونی مصوب 1371هیأت وزیران، بدوا نیاز جمعی رسته یا صنف خود را به تشکیل تعاونی مطرح و نسبت به تهیه و طرح توجیهی مربوطه اقدام کند.
2. هیأت موسس باید به قدر کافی نسبت به تهیه و تکثیر اساسنامه پیشنهادی خود (دریافت شده از وزارت تعاون)، منطبق با خواست و مقاصد شرکت تعاونی عمل کند تا مورد بحث و تبادل نظر داوطلبان قرار گرفته نقطه نطرات آنها مورد توجه و بررسی قرار گیرد.
3. هیأت موسس باید یک یا چند نفر از داوطلبان را جهت تعقیب و پیگیری موضوع تشکیل شرکت معین کند.
4. هیأت مؤسس باید درخواست نامه تأسیس شرکت تعاونی را، به ضمیمه طرح توجیهی و مشخصات داوطلبان، به وزارت تعاون، جهت صدورمجوز تشکیل و تأسیس شرکت تعاونی، ارائه کند.

• صورتجلسه تصمیمات هیأت مؤسس :
بدیهی است تجمع و تشکیل اولیه داوطلبان عضویت (هیأت موسس) و تصمیمات متخذه از طرف آنان باید صورتجلسه شود.
( نمونه )
صورتجلسه هیأت مؤسس و داوطلبان عضویت در شرکت تعاونی
در ساعت............... روز ............... تاریخ ............... جلسه هیأت مؤسس و داوطلبان عضویت در شرکت تعاونی ............... در محل موقت شرکت واقع در............... و با حضور افراد مشروح ذیل :
1.
2.
3.
4.
5.
و با ریاست سنی آقای/ خانم ............... تشکیل و رسمیت یافت. بدواً احد از داوطلبان عضویت به نام ............... نسبت به لزوم تشکیل شرکت تعاونی برای ............... و اهداف و برنامه ها و خط مشی آینده آن به تفصیل سخن گفت که مورد پشتیبانی و تأیید دیگر اعضای داوطلب قرار گرفت. آنگاه اساسنامه شرکت، که قبلا به تعداد کافی تکثیر و در اختیار داوطلبان قرار داده شده بود، مطرح و نسبت به نحوه تهیه و تنظیم آن، با توجه به اهداف و مقاصد و موضوعات شرکت بحث و تبادل نظر شد. در این جلسه، پس از بحث و مذاکره، تصمیمات ذیل، به اتفاق آراء، اتخاذ شد :
1. مقرر گردید هیأت موسس ظرف یک هفته / یک ماه ............... نسبت به تهیه و تنظیم طرح توجیهی و ارسال آن به وزارت تعاون برای دریافت مجوز تشکیل و تأسیس شرکت تعاونی اقدام کند.
2. اساسنامه پیشنهادی شرکت تعاونی، منطبق با اهداف و مقاصد تعاونی، توسط هیأت مؤسس مطرح و مفاد آن بررسی و نظریات داوطلبان ملاحضه و مقرر شد که طرح پیشنهادی به اولین مجمع عمومی (مؤسس) ارائه شود.
3. بهای اسمی هر سهم ............... ریال تعیین شد.
4. مشخصات فردی و سوابق شغلی و تخصصی و تحصیلی کلیه داوطلبان دریافت و قرار شد که همراه با درخواست نامه و طرح توجیهی به وزارن تعاون ارسال شود.
5. مجمع مؤسس به هیأت مؤسس با آقا/خانم ............... مأموریت و نمایندگی داد که به وزارت تعاون مراجعه و اقدامات لازم را برای دریافت مجوز تشکیل شرکت تعاونی به عمل آورد.
6. جلسه مجمع مؤسس در ساعت ............... همان روز خاتمه یافت.
امضای داوطلبان عضویت در شرکت

• وظایف و اختیارات وزارت تعاون در مورد صدور مجوز تشکیل شرکت تعاونی :
وزارت تعاون پس از دریافت درخواست نامه (تقاضانامه ی ) تشکیل شرکت تعاونی همراه طرح توجیهی و اسناد و مدارک مربوط به تعداد و مشخصات و مجوزها و پروانه های کسب و کار هر یک از داوطلبان، به دستور ماده 4 آیین نامه اجرایی قانون بخش تعاونی، باید در مدت یک ماه در خصوص درخواست داوطلبان تشکیل شرکت تعاونی نظر خود را مستدلاً اعلام کنند. چنانچه طرح توجیهی و یا اسناد و مدارک ارسالی ناقص باشد و یا اصولاً داوطلبان قادربه تهیه اسناد و مدارک مورد نظر قانونی و ارائه آن به وزارت تعاون نباشند و نتواند ظرف مدت دو ماه نسبت به رفع نقایص آن برابر دستور وزارت تعاون اقدام کنند، وزارت تعاون می تواند از صدور مجوز خودداری کند. در غیر این صورت و در صورتی که اسناد و مدارک ارسالی کامل باشد و یا ظرف مدت دو ماه داوطلبان تشکیل تعاونی نسبت به تکمیل مدارک ارسالی اقدام و طرح توجیهی تشکیل شرکت تعاونی از نظر وزارت تعاون قابل قبول باشد، وزارت تعاون اولاً نسبت به صدور مجوز تشکیل شرکت تعاونی اقدام می کند و ثانیاً با ارسال نامه ای به یکی از بانک های کشور( ترجیحا بانک توسعه تعاون) بنا به پیشنهاد هیأت مؤسس تقاضا می کند حسابی جهت واریز وجه سهام و آورده های نقدی اعضاء افتتاح شود. 


حق الزحمه و مدت ماموریت بازرسان شرکت سهامی

پنجشنبه 25 مرداد 1397 11:04 ق.ظ

هر شرکت سهامی باید الزاماَ حداقل یک بازرس داشته باشد. ( ماده 144 لایحه قانونی 1347). انتخاب بیش از یک بازرس برای شرکت اختیاری بوده ، زمانی مفید است که حجم زیاد امور شرکت آن را ایجاب می کند.
انتخاب یک یا چند بازرس علی البدل نیز برای شرکت الزامی است "... تا در صورت معذوریت یا فوت یا استعفا یا سلب شرایط یا عدم قبول سمت توسط بازرس یا بازرسان اصلی، جهت انجام وظایف بازرسی دعوت شوند". ( ماده 146 لایحه قانونی 1347). وظایف بازرسان علی البدل با رفع معذوریت بازرس اصلی ( اگر علت کنار رفتن بازرس مزبور معذوریت باشد) خاتمه می یابد. در صورت فوت یا استعفا یا سلب شرایط یا عدم قبول سمت از طرف بازرس اصلی، وظایف بازرس علی البدل در پایان مهلتی که از ابتدا برای بازرسی او معین شده است خاتمه خواهد پذیرفت.
انتخاب اولین بازرس یا بازرسان در شرکت های سهامی عام با مجمع عمومی موسس ( ماده 145 ناظر بر ماده 17 لایحه قانونی 1347) و در شرکت های سهامی خاص با سهامداران شرکت است که در مورد اخیر، این انتخاب باید در صورتجلسه ای قید و به امضای کلیه سهامداران برسد ( ماده 145 ناظر بر بند 3 ماده 20 لایحه قانونی 1347). در طول حیات همه شرکت های سهامی، انتخاب بازرس یا بازرسان با مجمع عمومی عادی است. ( مواد 144 و 146 لایحه قانونی 1347).

    مدت مدیریت بازرس

مدت ماموریت بازرس یک سال از تاریخ انتصاب به وسیله مجمع عمومی عادی است ( ماده 144 لایحه قانونی 1347). با توجه به اینکه بازرس باید وضعیت اداری و مالی شرکت را به خوبی بشناسد، این مدت کوتاه به نظر می رسد؛ به همین دلیل ، قانونگذار فرانسه برای تثبیت وضع بازرس مهلت ماموریت وی را به طور مرتب افزایش داده و در حال حاضر به شش سال مالی رسانده است ( ماده 224 قانون 1966). قانونگذار ما چنین راه حلی را پیش بینی نکرده است، ولی ، مانند قانونگذار فرانسه ، انتخاب مجدد بازرس یا بازرسان را بلامانع اعلام کرده است. ( ماده 144 لایحه قانونی 1347) عدم انتخاب مجدد بازرس هیچ حقی را علیه شرکت برای او ایجاد نمی کند. بازرس می تواند قبل از پایان یافتن ماموریتش استعفا کند و نمی توان از او به سبب استعفایش تقاضای خسارت کرد، مشروط بر اینکه مطابق قواعد عام مسئولیت مدنی قابل سرزنش نباشد. ( ماده 154 لایحه قانونی 1347).

    حق الزحمه بازرس

در ماده 155 لایحه قانونی 1347 اختیار تعیین حق الزحمه بازرس به مجمع عمومی داده شده، ولی نحوه تعیین آن معین نشده است؛ نتیجه این وضع این است که بازرس باید پیوسته در مورد حق الزحمه خود با مدیران که پیشنهاد انتخاب او را به مجمع عمومی می دهند، چانه زنی کند. آنچه مسلم است میزان حق الزحمه بازرس باید با حجم کار او متناسب باشد. البته، نباید میزان درآمد شرکت نیز نادیده گرفته شود. ایجاد سازمانی نظیر کانون بازرسان، که در آیین نامه اجرای تبصره ماده 144 لایحه قانونی 1347 پیش بینی شده است، در سامان دادن به این وضع موثر خواهد بود؛ چه یکی از وظایفی که می توان به چنین کانونی محول کرد، تعیین میزان حق الزحمه بازرسان شرکت های سهامی است که از طریق رتبه بندی های خاص تحقق پیدا می کند.

    عزل بازرس

همان طور که انتخاب بازرس در اختیار مجمع عمومی است، عزل او نیز در اختیار همین مجمع است. به موجب قسمت اخیر ماده 144 لایحه قانونی 1347 : " مجمع عمومی عادی، در هر موقع ، می تواند بازرس یا بازرسان را عزل کند، به شرط آنکه جانشین آن ها را نیز انتخاب نماید ".
بازرس بابت عزل خود نمی تواند تقاضای خسارت کند، مگر آنکه مطابق قواعد عام مسئولیت مدنی، وجود خسارت به خود و خطای اعضای مجمع ( تصمیم گیرندگان ) و نیز ارتباط بین خطا و خسارت را ثابت کند و صرف اینکه او بدون دلیل موجه عزل شده است کافی نیست.
به هر حال، همان طور که در ماده 144 لایحه قانونی 1347 آمده است ، مجمع عمومی عادی که بازرس یا بازرسان را عزل می کند باید جانشین آن ها را نیز انتخاب کند. در این رابطه لازم به توضیح است، حتی اگر شرکت دارای بازرس علی البدل باشد، مجمع عمومی باید جانشین بازرس عزل شده را انتخاب کند؛ در غیر این صورت ، بنا به درخواست هر ذی نفع بطلان تصمیم به حکم دادگاه اعلام خواهد شد، مشروط بر آنکه مجمع عمومی، پیش از صدور حکم بطلان تصمیم، بازرس جدید انتخاب نکند. ( مواد 270 به بعد لایحه قانونی 1347). 


اخذ گرید مشاوران

یکشنبه 21 مرداد 1397 11:31 ق.ظ

 دارای تخصص و یدی طولانی می باشد به طوری که در کرج و اکثر شهرهای بزرگ ایران همچون اصفهان , اهواز و ... سابقه اخذ گرید برای متقاضیان را دارد و در این حوزه تجربه بالایی نیز دارد همانطور که قبلا نیز به آن اشاره شده است اخذ گرید در 3 طبقه پیمانکاران,مشاوران و انفورماتیک انجام می شود در این متن درباره اخذ گرید مشاوران توضیح داده شده است تا بیشتر با این نوع گرید آشنا شوید

برای اخذ گرید مشاوران همانند سایر طبقات شخص حقیقی و حقوقی می توانند اقدام کنند ,همان گونه که می دانید شرکتهای مهندسی مشاور در سه پایه رتبه بندی می شوند و در سایت ساجات نیز این رتبه بندی انجام می شود لذا موسسه همای راستین میهن در جهت تکمیل پرونده مشاوران در جهت اخذ گرید از سازمان مدیریت و برنامه ریزی گام برمی دارد.

یکی از فعالیت های موسسه هما در کنار خدماتی مانند ثبت شرکت ها، ثبت اختراع، ثبت برند و ... اخذ رتبه مشاور می باشد. تکمیل پرونده رتبه مشاوران یکی از امور تخصصی است که جزئیات زیادی دارد. دریافت مشاوره صحیح در این امر بسیار مهم استاز همین رو شما متقاضیان اخذ گرید مشاوران می توانید به موسسه هما مراجعه نمایید.
مدارک اخذ گرید مشاوران

-تعهد نامه سازمان یا تعهد نامه محضری و تعهد نامه منع مداخله کارکنان دولت, قابل ذکر است که تعهد نامه محضری برای کلیه اعضای هیئت مدیره الزامی است.

-جهت اخذ رتبه تقاضای رتبه بندی در سربرگ شرکت با شماره تلفن و آدرس شرکت می بایستی با آخرین آدرس طبق روزنامه برابر باشد.

-اصل گواهینامه رتبه بندی در صورت دارا بودن رتبه قبلی

- کپی برابر اصل کلیه روزنامه های رسمی و اوراق ثبتی شامل: شرکتنامه و تقاضانامه ، اساسنامه از طریق سازمان ثبت شرکت ها

- آخرین صورتجلسه سهامداران

- کپی شناسنامه و کارت ملی و مدارک تحصیلی

- کپی برابر اصل مدارک تحصیلی و اصل مدارک تحصیلی جهت بازدید کارشناس.

- کپی کارت پایان خدمت فارغ التحصیلان تا ۳ سال گذشته

- آدرس و شماره تلفن افراد امتیاز آور و سهام داران ۵% و زیر ۵% سهم در سربرگی که دارای شماره تاریخ و آدرس باشد.

- اصل پرینت گواهی تامین اجتماعی

- سابقه کار شرکت های نامبرده در پرینت تامین اجتماعی با ذکر نوع فعالیت و سمت فرد درآن شرکت ,شرکت های مذکور یا دارای رتبه بوده و یا نمونه قرارداد ارائه گردد.

- کپی موافقتنامه یا قرارداد به همراه تاییدیه کارکردها

- تاییدیه کارکردها شامل:مفاصا حساب بیمه، سند ذیحسابی، آخرین صورت وضعیت تایید شده توسط کارفرمای اصلی به همراه نامه گواهی تایید کار انجام شده در سربرگ کارفرما جهت اخذ رتبه مشاور.

- اظهارنامه مالیاتی تایید شده توسط سرممیز مالیاتی مربوطه شامل ترازنامه


طبق ماده 42 " لایحه " شرکت های سهامی اعم از عام و خاص می توانند به موجب اساسنامه و طبق تصمیم مجمع عمومی فوق العاده سهام ممتاز ترتیب دهند. امتیازات این گونه سهام و نحوه استفاده از آن باید به طور وضوح تعیین شود ... " و چون ترتیب دادن سهام ممتاز برای دارندگان آن حق مکتسبه ایجاد می کند هرگونه تغییر در این امتیازات فقط در مجمع عمومی فوق العاده و با جلب موافقت حداقل دارندگان نصف به علاوه یک دارندگان سهام ممتاز امکان پذیر خواهد بود.
ولی قانون در مقام احصا و تعریف و امتیازاتی که می توان برای سهام قائل شد برنیامده و در نتیجه تنوع سلیقه سهام داران در ترتیب دادن امتیازات گوناگون،  باعث بروز مشکلات و چالش های بسیار در شرکت ها شده است .

    ضرورت عدم تناقض امتیازات با موازین قانونی و اساسنامه

معمولاَ امتیازات را به دو گروه امتیاز مالی و غیرمالی تقسیم می کنند که با نگاهی دقیق تر مشخص است که امتیازات غیرمالی هم در نهایت منجر به امتیازات مالی می شوند.
امتیازات غیرمالی مانند دارا بودن حق رای بیشتر از سهام عادی به گونه ای که در مجامع عمومی شرکت ها آرای دارندگان سهام ممتاز با ضریب دو و یا بیشتر محاسبه شود.
به این ترتیب کنترل و مدیریت شرکت در اختیار صاحبان سهام ممتاز خواهد بود و بنابراین بر کلیه جنبه های مالی شرکت از جمله تصویب ترازنامه و چگونگی تقسیم سود سهام نیز اشراف و تسلط کامل خواهند داشت.
امتیازات مالی مانند اخذ سود زودتر یا بیشتر از سایر سهام داران یا عدم پرداخت وجه پذیره نویسی سهام و تعهد پرداخت آن از سوی سایر سهام داران که چه در زمان تاسیس شرکت و چه در زمان افزایش سرمایه ممکن است پیش بینی شود.

    ضرورت ذکر جزییات سهام ممتاز در اساسنامه و اظهارنامه ثبت شرکت

امتیاز سهام نباید در تعارض و مغایرت با قواعد آمره قانون تجارت و یا سایر قوانین مانند قوانین مالیاتی باشد.
حال اگر طبق امتیازاتی که در اساسنامه برای سهام دار ویژه در نظر گرفته شده سهام دار بتواند به تنهایی با برگزاری مجمع و تشکیل هیات رئیسه تک نفره کلیه تصمیمات شرکت را اتخاذ نماید، چون این گونه امتیازات در تناقض آشکار با روح و فلسفه شرکت های سهامی و مواد 88 و 101 " لایحه " است ، بر فرض پیش بینی در اساسنامه نیز قابل ابطال در مراجع قضایی خواهد بود.
علاوه بر آن چنانچه برای سهام داری در اساسنامه امتیازی به لحاظ برخورداری از معافیت مالیاتی پیش بینی شود باز هم به دلیل مغایرت با قوانین مالیاتی قابل ابطال است. اما امکان دارد مقرر شود سود سهام ممتازه به طور خالص پرداخت و مالیات آن به سهام غیر ممتازه تحمیل شود.
بنابراین علی رغم عدم درج حصر و قیدی برای امتیازات سهام ممتاز در قانون ، همواره مقید بودن به اصول کلی، مواد آمره قانون تجارت و سایر قوانین آمره ضرورتی اجتناب ناپذیر است.
معمولاَ سهام شرکت به چند گروه تقسیم و برای هر یک از گروه ها ویژگی های خاصی تعریف می شود. به طور مثال دارندگان سهام " الف " در مجامع عمومی حق رای دو برابر سایرین خواهند داشت و دارندگان سهام گروه " ب" کاندیداهای عضویت در هیات مدیره را به مجمع عمومی معرفی خواهند کرد.
با توجه به اینکه منعی در قانون از این حیث پیش بینی نشده، ایرادی بر این گونه گروه بندی نیست و شرکت ها حسب مورد می توانند با تفکیک انواع سهام ، حقوق و مزایای ویژه ای برای هر یک مد نظر قرار دهند.

    ویژگی انتقال سهام ممتاز

در بعضی موارد برای شخص خاصی بنا به ویژگی های فردی او امتیازات منظور می شود. مثلاَ جهت جذب فردی با دانش فنی و یا داشتن اختراع موثر در فعالیت و سوددهی شرکت ، سهام وی را ممتاز و امتیاز آن را عدم پرداخت وجه سهام و دریافت سود آن زودتر از سایرین قرار می دهند. به عبارت دیگر دلیل ترتیب دادن سهام ممتاز در شخصیت فرد دارنده آن است در حالی که امتیاز پرداختن وجه سهام یا دریافت سود سهم زودتر از سایرین ناظر به برگه سهام خواهد بود.
بنابراین یکی از اشکالات این است که با انتقال قهری و یا اختیاری سهم دلیل ترتیب دادن سهام ممتاز از بین می رود و هیچ توجیهی برای بقای امتیاز سهام در صورت تغییر دارنده آن وجود ندارد.
در چنین مواردی معمولاَ در اساسنامه ماده ای پیش بینی می شود که در صورت انتقال قهری و یا اختیاری سهام ممتاز، امتیاز این سهام خود به خود از بین رفته و تبدیل به سهام عادی خواهد شد.
به این ترتیب باید جزییات امتیاز سهام ممتاز در اساسنامه و اظهارنامه شرکت با تصریح به نحوه انتقال، ارزیابی و از بین رفتن امتیاز این گونه سهام به وضوح در اساسنامه ها قید شود.
طبق ضوابط بورس اوراق بهادار تهران سهام شرکت های متقاضی پذیرش بورس باید عادی بانام و فاقد هرنوع امتیاز باشد. 


دعوی نقص طرح صنعتی

پنجشنبه 4 مرداد 1397 10:35 ق.ظ

مالک طرح صنعتی پس از ثبت، حق بهره برداری از آن را دارد و اشخاص دیگر صرفاً با موافقت او می توانند از طرح صنعتی بهره برداری نمایند. بهره برداری از یک طرح صنعتی ثبت شده به معنی ساخت، فروش و وارد کردن اقلام حاوی آن طرح صنعتی است.
بنابراین مالک صنعتی حق دارد علیه هر شخصی که به طرح صنعتی بدون موافقت او از طریق انجام افعال مذکور تجاوز کند یا مرتکب عملی شود که موجبات تجاوز احتمالی آینده را فراهم آورد، در دادگاه اقامه دعوی کند.


1-تعداد اعضا در شرکت با مسئولیت محدود حداقل دو نفر است در صورتیکه تعداد سهامداران در شرکت سهامی خاص سه نفر است

2-حداقل سرمایه ی اولیه برای هر دو نوع شرکت 100000 هزار تومان است
3-در شرکت با مسئولیت محدود کل سرمایه را به مدیر عامل تحویل داده و مدیر عامل نسبت به دریافت ان اقرار می کند و دیگر نیاز به ارائه ی گواهی بانکی ندارد اما در شرکتهای سهامی خاص 35%سرمایه ابتدا به صورت نقدی به بانک داده می شود و از طرف بانک گواهی مبنی بر دریافت ان ارائه می شود و 65%سرمایه در تعهد سرمایه داران است
4-در شرکت سهامی خاص انتخاب بازرس اصلی و علی البدل الزامی است در صورتیکه در شرکت با مسئولیت محدود به صورت اختیاری است
5-در شرکت با مسئولیت محدود مدیران برای مدت نا مشخص انتخاب می شوند اما در شرکت سهامی خاص دو سال است
6-برای دادن اگهی ، شرکت سهامی خاص ملزم به انتخاب یک روزنامه ی کثیرالانتشار است در صورتیکه در شرکت با مسئولیت محدود اختیاری است
7-اداره ی مجامع عمومی در شرکت با مسئولیت محدود در صورتیکه تعداد سهامداران از 12 نفر بیشتر باشد توسط هیئت نا ظرانجام می شود اما در شرکت سهامی خاص توسط هیئت رئیسه که تشکیل شده از یک رئیس دو نفر ناظر و یک نفر منشی اداره می گردد
8-شرکا در شرکت با مسئولیت محدود به میزان سرمایه ی خود نسبت به قروض و تعهدات شرکت مسئول هستند و در ان سهام تقسیم نمی شود
9-در شرکت سهامی خاص مدیران شرکت حتما باید دارای سهام باشند در صورتیکه در شرکت با مسئولیت محدود از بین شرکا یا خارج از ان انتخاب می شوند
10-نحوه ی تقسیم سود در این شرکت ها با هم متفاوت است به طوریکه در شرکت با مسئولیت محدود با توجه به مقدار سرمایه شرکا تقسیم می شود اما در شرکت های سهامی خاص به تعداد سهام بستگی دارد
11-در شرکت سهامی خاص شخصی که تعدادسهام بیشتری دارد داری حق رای بیشتری است اما در شرکت با مسئولیت محدود به میزان سرمایه بستگی دارد .
12-تقویم اورده ی نقدی در شرکت سهامی خاص با کارشناس دادگستری است در صورتیکه در شرکت با مسئولیت محدود توسط شرکا انجام می پذیرد.


رد علامت تجارتی

پنجشنبه 4 مرداد 1397 10:31 ق.ظ


در موارد زیر تقاضای ثبت علامت تجارتی رد خواهد شد: 1-در صورتی که علامت مخالف مقررات قانون باشد .
2-در صورتی که علامت قبلا به اسم شخص دیگری ثبت شده باشد .
3-در صورتی که شباهت علامت با دیگری که ثبت شده به اندازه ای باشد که مصرف کنندگان عادی یعنی اشخاص را که اطلاعات مخصوصی ندارد به اشتباه بیندازند.
4-علایمی که مخل انتظامات عمومی یا منافی عفت باشد .
5-در صورتی که در علامت از علامات موسسات رسمی دولتی استفاده (تقلید )شده باشد .
6-در صورتی که در علامت از پرچم دولت جمهوری اسلامی ایران یا پرچم سایر کشورها استفاده شده باشد.
7-نشانها و مدلها وانگهای دولت جمهوری اسلامی ایران .
8-کلمات یا عباراتی که موهم انتساب به مقامات رسمی ایران باشد .
9-تمثالها (مگر با اجازه مخصوص )
10-علامت از نظر شکل ظاهر یا تلفظ یا کتابت یا به هر کیفیت دیگر که مصرف کنندگان عادی را به اشتباه بیندازد.


شرایط ومراحل ثبت موسسه انتشاراتی

پنجشنبه 4 مرداد 1397 10:30 ق.ظ

نشر چیست؟
نشر در واقع به معنای تکثیر می باشد، که در مطلبی که ما قصد بررسی آن را داریم به معنای تکثیر یک نوشتار می باشد ،این وظیفه مهم در جامعه به عهده مجموعه هایی می باشد که انتشارات نام دارند  و فعالیت آنها تاثیر مستقیم و حائز اهمیتی بر اجتماع خواهد داشت.   

نشر که در واقع با اختراع خط و نوشتن اغاز شد ابزاری شد برای حفظ ، انتقال و تکثیر هرگونه پیام که از سال های دور  از دیوار نگاری غارها تا نشر کتاب های تاریخی در جوامع رایج بوده است ، امروزه نیز تکثیر کتاب ، لیتو گرافی ، و ترجمه متون و مقالات و…. از فعالیت های یک موسسه انتشارات می باشد، توجه داشته باشید که بابت اهمیت این موضوع ،تمامی این فعالیت ها بنا بر قانون کشور عزیزمان ایران نیاز به اخذ مجوز از وزرات فرهنگ و ارشاد اسلامی می باشد. همچنین به استناد ماده 2( شیوه نامه اجرایی صدور پروانه نشر ) هر مجموعه ایی جهت فعالیت در موضوع فوق به ناشر نیازمند است ( ناشر به شخصیت حقوقی یا حقیقی گفته می شود که با اخذ پروانه نشر به عنوان یک مرکز فرهنگی می تواند نسبت به انتشار و توزیع و فروش کتاب اقدام نماید ) که در واقع با اخذ پروانه نشر شرایط و صلاحیت شخص برای انتشار کتاب گواهی می شود و با احراز پروانه نشر شرایط وصلاحیت شخص برا ی انتشار کتاب گواهی می شود و دارنده پروانه نشر به عنوان صاحب امتیاز می تواند فعالیت خود را اغاز نماید .
بنا به تعبیری ،به طور کلی در تعریف نشر دو دیدگاه وجود دارد  ( دیدگاه عمومی – دیدگاه تخصصی ( :
1 – دیدگاه عمومی : دید گاه عمومی به معنای این است که هر کس مطلبی را تولید و تکثیر نماید مانند معلمی که جزوه های خود را تکثیر و در اختیار دانش اموزان قرار می دهد.
2 – دید گاه تخصصی : در دید گاه  دوم  نشربه شکل تخصصی می باشد که انتشارات را به عنوان یک تجارت یا کسب و کار قلمداد می کند مانند :کتاب ، مجله و……
از ارائه این دو ذیدگاه در خواهیم یافت که هر نوع انتشار متن به معنای فعالیت انتشارات رسمی نمی باشد.
مدیر در انتشارات مانند سایر مجموعه ها از نقشی اساسی و کلیدی برخوردار است اما در خصوص داشتن تخصص برای مدیر یک سازمان انتشاراتی و یا روابط عمومی‌ها باید گفت مسئول نشر می‌تواند تخصص این کار را هم نداشته باشد اما قدرت هدایت و هماهنگی بین  بخش‌های مختلف را در انتشارات دارا باشد. ولیکن کسی که در بخش‌های مختلف انتشارات فعالیت می‌کند باید تخصص لازم را در کار خود داشته باشد .
یک موسسه انتشاراتی شامل بخش های مختلف که هر کدام وظایف خاصی برعهده دارند .که عبارت هستند – دفتر مدیر یا دفتر تشکیلات –بخش تولید فرهنگی و هنری – بخش تولید چاپی – بخش مالی وادرای – بخش بازار یابی ، تبلیغ ، پخش و فروش – روابط عمومی و …….که همانگونه که اشاره شد فعالیت در هر یک از این بخش ها نیاز به تخصص کافی دارد.  
مؤسس مرکز نشر باید مطابق شرایط مندرج در ماده ٦ ضوابط و مقررات تأسیس مراکز، مؤسسات، کانون‌ها و انجمن‌های فرهنگی دارای شرایط زیر باشد:
1 – تابعیت جمهوری اسلامی ایران   
2 – نداشتن سوء پیشینه کیفری موثر به تایید مراجع ذی ربط و برخورداری از حسن شهرت
3-محجور نبودن و عدم ورشکستگی به تقلب و تقصیر
4 – دارا بودن 25 سال سن و متاهل بودن و یا حداقل 27 سال سن برای اشخاص مجرد
5-انجام خدمت وظیفه عمومی و یا داشتن معافیت دائم
6 – داشتن امکانات کافی و مناسب به تشخیص وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و ارائه سند رسمی اعم از اجاره یا مالکیت محل انتشارات
7 – داشتن مدرک کارشناسی با معادل آن به تشخیص مراجع ذی‌ربط
8 – احراز صلاحیت علمی و تخصصی یا تجارب کافی متناسب با موضوع (داشتن ٥ سال سابقه کار مدیریت نشر یا طی دوره‌های آموزشی مربوط با تأیید کارشناسان امر)

مراحل و مدارک لازم برای ثبت تقاضای پروانه نشر
بنا بر ماده 5 شیوه نامه اجرایی صدور پروانه نشر، متقاضی تأسیس مرکز نشر باید تقاضانامه‌ای به همراه اطلاعات مندرج در پرسشنامه‌های مربوطه و مدارک زیر را به اداره‌ کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان محل تقاضا تسلیم کند. ادارات باید در همان روز نسبت به ثبت تقاضانامه و تسلیم قبض رسید به متقاضی اقدام کنند .
1 . تصویر تمامی صفحات شناسنامه و کارت ملی برای اشخاص حقیقی
2 . تصویر تمامی صفحات شناسنامه و کارت ملی برای اشخاص حقوقی و اعضاء مؤسس به همراه اساسنامه معتبر
3 . گواهی عدم سوء پیشینه کیفری مؤثر
4 . تصویر گواهی پایان خدمت وظیفة عمومی یا معافیت دایم
5 .  تصویر آخرین مدرک تحصیلی
6 . اساسنامة مرکز نشر(برای متقاضیانی که به صورت گروه مؤسسان درخواست کرده‌اند)

اعضاء این هیأت عباتند از:
1 –  رییس هیأت بررسی و صدور پروانه نشر که از سوی معاونت امور فرهنگی تعیین می‌شود
2 – مدیرکل امور کتاب
3 – مدیرکل مجامع، تشکل ها و فعالیت‌های فرهنگ
4 – دو نفر از صاحبنظران و فعالان امور نشر به انتخاب معاون امور فرهنگی
 به موجب ماده 10، پس از تأیید تقاضا از سوی هیأت، دبیرخانه موظف است حداکثر ظرف مدت دو هفته نسبت به صدور پروانة نشر موقت یک‌ ساله و قابل تمدید برای دوره‌های بعدی به نام متقاضی اقدام کند، مگر در مورد اشخاص حقوقی که مطابق با ماده ١٤ این آیین‌نامه اقدام خواهد شد 


ورقه اختراع تکمیلی

پنجشنبه 4 مرداد 1397 10:29 ق.ظ

ورقه اختراع تکمیلی یرای بهبود یک اختراع اعطاء می گردد که به طور کلی از حیث مدت حمایت و پرداخت هزینه تمدید اعتبار دارای ویژگی و مقررات خاصی است. این اصطلاح در بند (4) ماده (1) کنوانیسون پاریس به کار رفته است . به موجب این بند ، ورقه های اختراع شامل انواع مختلف اختراع صنعتی است که توسط قوانین کشورها مورد شناسایی قرار گرفته است از ورقه های اختراع تکمیلی و ورقه اختراع الحاقی و غیره.
در حقوق داخلی، براساس بند (2) ماده 28 قانون ثبت علائم و اختراعات، هر اختراع یا تکمیلی که مخل انتظامات عمومی با منافی عفت یا حفظ الصحة عمومی باشد قابل ثبت نیست.
با توجه به تبصرة ذیل ماده 37 قانون ثبت علائم و اختراعات، هر اختراع یا هر تکمیل اختراع موجود ی که قبل از تاریخ تقاضای ثبت خواه در ایران و خواه در خارجه در نوشتجات  یا تشریاتی که در دسترس عموم است شرح یا نقشه آن متشر شده و یا به مورد عمل یا استفاده گذارده شده باشد اختراع جدید محسوب می گردد.
همان طور که در ماده 35 آیین نامه اصلاحی آمده است، ورقة اختراع تکمیلی تابع همان مقرراتی خواهد بود، که برای ورقة اصلی معین شده است ولی مدت اعتبار ورقة تکمیلی نمی تواند از مدت اعتبار ورقه اصلی تجاوز نماید.
با توجه به مده 36 آیین نامه، هر صاحب ورقة اختراع که بخواهد برای تغییر یا تکمیل یا اضاات به عوض ورقه تکمیلی ورقه اصلی علیحده صادر نماید باید مقررات قانون ثبت علائم تجار ی و اختراعات و هنچنین مقررات این نظامنامه را که مربوط به ورقة اختراع است رعایت نموده و حق الثبت و سایر مخارج مربوط را تأدیه نماید.
ماده 37 آیین نامه اصلاحی نیز مقرر داشته است در صوتی که تقاضا کنندة اختراع تکمیلی شخص دیگری غیر از صاحب اختراع اصلی باشد ورقة ثبت اختراع تکمیلی اجازه استفاده از اختراع اصلی را به او نمی دهد و صاحب اختراع اصلی نیز نمی تواند از اختراع تکمیلی استفاده کند گمر آنکه بین آنها تراضی به عمل آید.
برچسب ها : ورقة اختراع اختراع اختراع تکمیلی ثبت اختراع مراحل ثبت اختراع اختراع ثبت شده اختراعات قابل ثبت


شرایط ثبت و تاسیس موسسه بیمه

پنجشنبه 4 مرداد 1397 10:28 ق.ظ

حوادث و خطرات مختلف و خسارات ناشی از آن همواره برای انسان ها تهدیدی بوده است و بشر همواره در پی راهی بوده است تا خسارات ناشی از این حوادث را کمتر نماید، خسارات گوناگونی که می تواند می تواند

ما لی و یا جانی باشد . بروز این خطرات و وقایع پیش بینی نشده  مانند ( قحطی ، خشکسالی ، اتش سوزی ، سرقت ، بیماری و …… ) باعث شده است که انسان همواره به دنبال راهی امن برای گریز از خسارات باشد، این نیاز با شکل گیری شرکت های بیمه تا حد زیادی پاسخ داده شد و افراد بسیاری از جامعه تحت پوشش انواع بیمه ها می باشند هدف ما از نگارش این مقاله بررسی شرایط ثبت شرکت های بیمه می باشد بنابراین در ابتدا به ارائه تعریفی از بیمه خواهیم پرداخت:
بیمه چیست ؟ بیمه قراردادی است که به موجب آن بیمه گر، در قبال دریافت حق بیمه، تعهد می نماید که اگر خطر یا خسارتی به موضوع بیمه وارد شد، خسارت وارده را جبران کند یا وجه مشخصی را به بیمه گذار پرداخت نماید.

بیمه خود شامل وجوه بسیاری است و موارد گوناگونی را تحت پوشش قرار می دهد مواردی از مانند:
1 – بیمه اشیاء : بیمه باربری ، بیمه آتش سوزی ، بیمه دزدی ، بیمه بدنه اتومبیل 
2 –بیمه اشخاص: بیمه عمر ، بیمه از کار افتادگی ، بیمه بازنشستگی ، بیمه درمانی ، بیمه حوادث  
3- بیمه مسئولیت : بیمه مسئولیت مدنی دارندگان وسائط نقلیه ، بیمه مسئولیت حرفه ای پزشکان

شرایط تاسیس شرکت های خدمات بیمه ای
بنا بر ماده ی 7 آیین نامه  75، ثبت نمایندگی حقوقی و هر گونه تغییرات بعدی از جمله تغییر   در مفاد اساسنامه ، میزان سرمایه ، ترکیب سهامداران ، مدیر عامل و اعضای هیات مدیره  آن ، موکول به رعایت مقررات این آیین نامه ، اعلام شرکت بیمه طرف قرارداد و موافقت بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران خواهد بود.به موجب آیین نامه شرایط تاسیس شرکت های خدمات بیمه ای عبارت است از :
1 – تشکیل و ثبت در قالب شرکت های سهامی خاص یا شرکت تعاونی متعارف
2 – تهیه اساسنامه طبق نمونه ابلاغی بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران
3 – موضوع فعالیت نماینده حقوقی به طورانحصاری نمایندگی بیمه باشد .
4 – تعداد اعضای هیات مدیره حداقل 3 نفر باشد .
5 – داشتن حداقل یک میلیارد ریال سرمایه اولیه
6 – ارائه گواهی نامه بانک حاکی از تادیه نقدی سرمایه ، حداقل به مقدار 50 درصد کل سرمایه نماینده حقوقی
7 – ارائه صورت کامل اسامی سهامداران ، مدیران و میزان سهام هر یک از آن ها
8 – ارائه گواهی عدم سوء پیشینه کیفری مطابق بند ث ماده 5 آیین نامه 75
9   – مدیر عامل و حداقل یک عضو بیمه ای هیات مدیره باید واجد شرایط مندرج در ماده 5 این آیین نامه باشد .
10 – ارائه صورت جلسات مجمع عمومی موسس و هیات مدیره
11 – ارائه اظهارنامه ثبت نمایندگی حقوقی و تادیه به نام آن

شخص حقیقی متقاضی اخذ پروانه نمایندگی بیمه می بایست  واجد شرایط ذیل باشد:
-تابعیت دولت جمهوری اسلامی ایران
– اعتقاد به اسلام با یکی دیگر از ادیان رسمی کشور
-عدم اعتیاد به مواد مخدر
-عدم حجر
– نداشتن سوء پیشینه کیفری و همچنین نداشتن سابقه محکومیت به جرایم نامبرده در ماده 64 قانون تاسیس بیمه مرکزی ایران و بیمه گری
– داشتن گواهی پایان خدمت وظیفه عمومی یا معافیت دائم ( برای آقایان )
– داشتن حداقل مدرک کارشناسی در رشته بیمه ( و یا سایر رشته ها با گرایش بیمه ) بدون نیاز به داشتن سابقه کار بیمه ای ، یا حداقل مدرک کارشناسی در رشته های مرتبط ( شامل اقتصاد ، امور مالی ، حسابداری ،آمار ، مدیریت و حقوق ) با یک سال سابقه کار بیمه ای فنی و تخصصی یا حداقل مدرک کارشناسی در سایر رشته ها با دو سال سابقه کار بیمه ای فنی و تخصصی ، یا حداقل مدرک دیپلم با سه سال سابقه کار بیمه ای فنی و تخصصی
تبصره 1-متقاضیان فاقد سابقه کار ، باید دوره آموزشی مربوط را حداقل به مدت 120 ساعت طبق دستورالعمل ابلاغی بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران در شرکت بیمه و با موسسات آموزشی مورد تایید بیمه مرکزی ج.ا.ایران گذرانده و گواهی نامه قبولی را ارایه نمایند
تبصره 2-اعطای پروانه نمایندگی به متقاضیان دارای مدرک تحصیلی دیپلم و یا فوق دیپلم منوط به موافقت کتبی مدیر عامل شرکت بیمه ذیربط خواهد بود
– موفقیت در آزمون نمایندگی بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران
تبصره- بیمه مرکزی می تواند برگزاری آزمون نمایندگی بیمه را به شرکت های بیمه یا موسسات آموزشی ذیصلاح یا پژوهشکده بیمه تفویض نماید
– گذراندن دوره کارآموزی به مدت 15 روز اداری در شرکت بیمه مربوطه برای کلیه متقاضیان نمایندگی بیمه


اخطار رفع نقص

پنجشنبه 4 مرداد 1397 10:27 ق.ظ

هر اظهار نامه ثبت علامت تجاری در مدت زمان پانزده روز از تاریخ وصول مورد بررسی قرار می گیرد. در صورتیکه نقصی در اظهارنامه ثبت علامت تجاری مشاهده شود، مراتب طی اخطاری به نشانی متقاضی ثبت ابلاغ خواهد شد و ساکنین ایران ظرف 2 ماه و ساکنین خارج از کشور ظرف 6 ماه باید اقدام به رفع نقص نمایند.
مهلت مذکور در صورت استمهال برای یکبار دیگر تمدید خواهد شد و بنابراین ساکنین ایران حداکثر 4 ماه و ساکنین خارج از کشور حداکثر 12 باید در رفع نقص اقدام لازم را بعمل آورند درغیر این صورت تقاضای آنان رد خواهد شد .
در صورت رد تقاضا متقاضی می تواند دادخواستی دایر بر شکایت از تصمیم اداره به دادگاه های حقوقی تهران تقدیم نماید .


تسهیلات شرکت های تعاونی پس از ثبت

پنجشنبه 4 مرداد 1397 10:25 ق.ظ

تعاون در لغت به معنای همکاری جمعی برای هدفی مشترک است ، که از زمان های گذشته جهت بقا ،انسان ها متوجه اهمیت آن شده بودند. و شاید به تعبیری زندگی اجتماعی به نوعی تعاون بین انسان ها با هدف بقا بوده است.

امروزه این همکاری بین انسان ها شکل جدیدی به خود گرفته است بطوری که افرادی جهت دستیابی به نوعی از اهداف مشترک اقدام به ثبت تعاونی می نمایند.
در این نوع شرکت هدف شرکا ء از تاسیس شرکت، مشارکت برای تحصیل کالا و خدمات با قیمتی ارزانتر و حذف واسطه ها بین تولید کننده و مصرف کننده است. توجه داشته باشید که این نوع  شرکت ، اصولاَ برای برداشت سود ایجاد نمی شوند.
شاید تفاوت در هدف تاسیس شرکت تعاونی و سایر شرکت های تجاری که با هدف دستیابی شرکاء به سود و منفعت تاسیس گردیده اند باعث شده است تا حتی تعاونی ها از نظر برخی حقوقدانان در دسته بندی شرکت های تجاری قرار نگیرد .
با توجه به تعاریفی که از شرکت های تعاونی و فعالیت های آن ارائه گردید با اهمیت فعالیت اینگونه شرکت در جامعه آشنا شدیم بنابراین اهمیت دولت نیز از این شرکت ها حمایت می نماید و تسهیلاتی جهت این فعالیت ها در نظر گرفته است ، تسهیلات دولت نسبت به شرکت های تعاونی به قرار ذیل است :
1-بنا بر ماده 3 ق. ب. ت ، دولت موظف است به گونه ای که زمینه اداره یا دخالت در اداره تعاونی ها فراهم نیاید با بخش تعاونی همکاری نموده و امکانات و تسهیلات لازم را با هماهنگی وزارت تعاون در اختیار آن ها قرار دهد  
2-بنا بر ماده 4 ق. ب. ت دولت و کلیه سازمان های وابسته موظفند در اجرای طرح ها و پروژه های خود در شرایط مساوی اولویت را به بخش تعاونی بدهند .
3-بنا بر تبصره 1 ماده 8 ق. ب. ت، در تعاونی های اشتغال زا کمک های دولتی به نسبت اعضاء شاغل در آن تعاونی واگذار می شود .
4-بنا بر ماده 17 ق. ب. ت، وزارتخانه ها، سازمان ها ، شرکت های دولتی و وابسته به دولت و تحت پوشش دولت، بانک ها ، شهرداری ها ، شوراهای اسلامی کشوری، بنیاد مستضعفان و سایر نهادهای عمومی می توانند از راه وام بدون بهره یا هر راه مشروع دیگر از قبیل مشارکت ، مضاربه ، مزارعه ، مساقات ، اجاره ، اجاره به شرط تملیک ، بیع شرط ، فروش اقساطی و صلح ، اقدام به کمک در تامین و یا افزایش سرمایه شرکت های تعاونی بنمایند .
5 – دولت می تواند واحدهای صنعتی یا کشاورزی یا خدماتی و امثال آن را که اموال عمومی است و در اختیار دارد به صورت ذیل در اختیار شرکت های تعاونی قرار دهد   :
-بنا بر ماده 3 ق. ب. ت ، دولت موظف است به گونه ای که زمینه اداره یا دخالت در اداره تعاونی ها فراهم نیاید با بخش تعاونی همکاری نموده و امکانات و تسهیلات لازم را با هماهنگی وزارت تعاون در اختیار آن ها قرار دهد .
– بنا بر ماده 4 ق. ب. ت دولت و کلیه سازمان های وابسته موظفند در اجرای طرح ها و پروژه های خود در شرایط مساوی اولویت را به بخش تعاونی بدهند .
– بنا بر تبصره 1 ماده 8 ق. ب. ت، در تعاونی های اشتغال زا کمک های دولتی به نسبت اعضاء شاغل در آن تعاونی واگذار می شود .
-بنا بر ماده 17 ق. ب. ت، وزارتخانه ها، سازمان ها ، شرکت های دولتی و وابسته به دولت و تحت پوشش دولت، بانک ها ، شهرداری ها ، شوراهای اسلامی کشوری، بنیاد مستضعفان و سایر نهادهای عمومی می توانند از راه وام بدون بهره یا هر راه مشروع دیگر از قبیل مشارکت ، مضاربه ، مزارعه ، مساقات ، اجاره ، اجاره به شرط تملیک ، بیع شرط ، فروش اقساطی و صلح ، اقدام به کمک در تامین و یا افزایش سرمایه شرکت های تعاونی بنمایند .
5- دولت می تواند واحدهای صنعتی یا کشاورزی یا خدماتی و امثال آن را که اموال عمومی است و در اختیار دارد به صورت ذیل در اختیار شرکت های تعاونی قرار دهد :
– واحدهای مذکور را به صورت حبس موقت یا مادام که تعاونی به صورت قانونی وجود داشته باشد در اختیار تعاونی قرار دهد و تعاونی مالک منافع آن باشد .
– اگر واحدهای مذکور کارکنان واجد شرایط عضویت در تعاونی داشته باشند، این کارکنان برای عضویت در آن تعاونی بر دیگران اولویت خواهند داشت .
– دولت می تواند طبق قرارداد بابت استهلاک یا بازسازی یا نگهداری یا توسعه واحدهای مزبور سالانه مبلغی نقدی و یا کالا دریافت نمایند .
– دولت می تواند در واگذاری واحدهای فوق و سایر امکانات ، مقرراتی به عنوان شرایط الزامی در رعایت سیاست های دولت در قیمت گذاری و برنامه ریزی تولید و توزیع و تامین منافع عمومی، تعیین نماید .
6-بنا بر ماده 19 ق. ب. ت در استفاده از وام و کمک های مالی دولتی، اولویت با تعاونی هایی است که از بانک ها طبق قانون عملیات بانکی بدون بهره دریافت نکرده باشند .
7-بنا بر ماده 24 ق. ب. ت ، دولت موظف است شرایط و امکانات لازم را برای تشکیل و تقویت تعاونی ها فراهم آورد .
8- بنا بر ماده 24 ق. ب. ت، دولت می تواند با استفاده از منابع بودجه ای یا منابع بانکی با تضمین دولت، وام بدون بهره در اختیار تعاونی قرار دهد و اموال منقول و یا غیرمنقول و وسایل و امکانات لازم را به قیمت عادله به طور نقد و یا اقساط برای تشکیل و تقویت تعاونی ها به آن ها بفروشد و یا به آن ها اجازه دهد و یا اقدام به عقد اجاره به شرط تملیک بنماید و یا سهام شرکت ها و موسسات دولتی و وابسته به دولت و بانک ها و مصادره و ملی شده را به تعاونی ها منتقل نماید .
9- بنا بر ماده 24 ق. ب. ت ، بانک ها موظف اند جهت سرمایه گذاری و یا افزایش سرمایه تعاونی ها و یا تقویت آن ها ، وام و سایر تسهیلات اعطایی را در اختیار آنان قرار می دهند و می توانند قرارداد نمایند که سرمایه هایی که از محل وام و سایر تسهیلات اعطایی تامین می شود به عنوان ضمانت و یا وثیقه و یا رهن در نزد بانک و یا در صورتی که تعاونی قادر به بازپرداخت وام نباشد بانک مطالبات خود را از طریق فروش اموال تعاونی تسویه نماید که در خرید آن گونه اموال تعاونی های دیگر اولویت دارند .
10- بنا بر ماده 28 ق. ب. ت ، شرکت ها و موسسات دولتی و وابسته به دولت و تعاونی ها موظفند در معاملات خود به تعاونی ها اولویت دهند.
در این قسمت به حق تقدم انواع شرکت های تعاونی در خصوص اعطای تسهیلات اشاره شده است  
1-تعاونی های تولید در کلیه اولویت ها و حمایت های مربوط به تعاونی ها حق تقدم دارند. ( تبصره ماده 26 ق. ب. ت )
2-تعاونی های توزیع مربوط به تامین کالا و مسکن و سایر نیازمندی های روستاییان و عشایر و کارگران و کارمندان از نظر گرفتن سهمیه کالا و حمایت های دولتی و بانکی و سایر حمایت های مربوط به امور تهیه و توزیع اولویت دارند. ( تبصره ماده 27 ق. ب. ت )
تعاونی ها می توانند با رعایت قوانین و مقررات به امر صادرات و واردات در موضوع فعالیت بپردازند. ( تبصره ماده 28 ق. ب. ت )


مدت اعتبار اختراع ثبت شده

پنجشنبه 4 مرداد 1397 10:21 ق.ظ

کسی که مطابق قانون ثبت علائم تجارتی و اختراعات ، اختراع خود را در اداره مالکیت صنعتی به ثبت رسانده و ورقه اختراع دریافت نماید،

برطبق ماده 23 قانون مذکور بنابه تقاضای مخترع، به مدت 10یا 15 یا نهایتا 20 سال مورد حمایت قانونی قرار خواهد گرفت.
 در مدت فوق الذکر مخترع با رعایت مواد قانونی مجاز به هر گونه استفاده قانونی خواهد بود.
بعد از انقضای مدت حمایت قانونی حتی به درخواست مخترع این مدت قابل تمدید نخواهد بود و منافع اختراع دیگر متعلق به شخص خاصی نیست بلکه متعلق به عموم مردم جامعه خواهد بود وهر کس می تواند بطور مجانی بدون پرداخت وجهی به مخترع از دانش فنی آن اختراع استفاده نماید.


  • تعداد صفحات :2
  • 1  
  • 2  

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :